Het Team van 2013‎ > ‎Ron de Laat‎ > ‎

Jesper de Laat

Steun Jesper! | Reactie voor Jesper


Hoi, mijn naam is Jesper, ik ben 10 jaar oud en woon in Geldrop.

Mijn vader heeft 2 jaar geleden meegedaan aan de Alpe d’Huzes. Hij heeft toen samen met collega’s van zijn werk heel veel georganiseerd om geld in te zamelen voor dit goede doel. Ik heb mijn vader in die tijd gevolgd en heb gezien dat hij heel veel tijd heeft gestoken in het Alpe d’HuZes project wat hij samen met Han Kroon heeft gedaan. Ik heb het niet in detail gevolgd, maar heb wel gezien dat er heel veel dingen zijn georganiseerd, die ervoor gezorgd hebben, dat er bijna 120.000,- euro is opgehaald om mensen met kanker verder te helpen!

Mijn Opa had kanker. Hij had als eens kanker gehad aan zijn keel, dat was voor ik geboren was. Hij was daar helemaal van genezen en ik heb hem leren kennen als iemand die hard kon werken, heel sterk was en altijd voor ons klaar stond. Niets was hem teveel. Ik heb met hem heel wat uren door gebracht. Hij heeft uren met me staan kijken naar de graafwerkzaamheden bij hem in de straat, dat vond ik heel spannend. Ook is hij vaak met ons op vakantie geweest en heeft regelmatig op ons opgepast. 

Ik was 6 jaar toen mijn mama zei dat opa erg ziek was en misschien wel eens niet beter zou worden. Dat kon natuurlijk niet waar zijn; hij was die grote sterke man, die alles kon, die bij ieder karweitje in ons huis mee hielp, het zware werk deed en nooit klaagde. Toch zag ik aan de manier waarop mijn moeder dat zei, dat dit niet zomaar een griepje was. Mijn Opa werd moe, moest regelmatig naar het ziekenhuis en begon moeilijker te praten. Tegen mij heeft hij nooit gezegd wat er aan de hand was, maar mama vertelde me dat opa longkanker had…

Longkanker, kanker, dood, opa weg, mijn grote vriend gaat dood; daar moest ik steeds aan denken. Dat kan toch niet… Ik moest er toch maar rekening mee houden. 

Nu, ruim 4 jaar later mis ik hem nog iedere dag. Hij was mijn grote knuffelbeer en oma’s steun en toeverlaat. Oma heeft het er heel moeilijk mee, dus ik probeer zoveel mogelijk klaar te staan voor haar. 
Mijn broertje, mijn zusje en ik hebben allemaal een vest van opa gekregen. Die hebben we altijd bij ons in bed. Ik vind het zo erg dat ik toen niets meer voor opa kon doen. Hij ging dood en dat wist ik en ik kon niets doen om hem beter te krijgen.

Daarom heb ik nog iets goed te maken. Ik kan iets betekenen voor de mensen die nu nog leven en te horen hebben gekregen dat ze kanker hebben. Het hoeft niet zo te zijn dat je er automatisch aan dood gaat. Door geld in te zamelen kunnen doktoren en andere mensen uitzoeken wat er nou precies achter “kanker” zit. Hoe kunnen we de kans vergroten dat mensen met kanker langer leven, in goede gezondheid en mogelijk weer gezond kunnen worden. Ik wil bijdragen aan het onderzoek naar de antwoorden, hoe jong en klein ik ook ben. Opa verdient het, oma vindt het geweldig en mijn papa en mama zullen me helpen om zoveel mogelijk geld bij elkaar te brengen, geld waarvan ik zeker weet dat het allemaal gebruikt gaat worden voor onderzoek naar het voorkomen, genezen of goed, gelukkig en gezond verder te leven met kanker. IK heb de voorbeelden al gezien bij verschillende mensen, we zijn op de goede weg en ik wil mee helpen aan die weg. Ik ben gezond, ik kan fietsen, ik kan geld inzamelen en ik ga ervoor. Dit wordt een onvergetelijke ervaring!!



Comments