Marloes Schelkers - van Basten


En toen….

En toen…..stond van het ene op het andere moment ons leven op zijn kop. Op zijn kop? Nee ons leven was verwoest…..

24 april 2012 kreeg mijn man, Raymond Schelkers, te horen dat hij uitzaaiingen van kanker in zijn lever had. We vroegen de onkoloog om duidelijkheid. En die kregen we….De onkoloog vertelde dat Raymond ongeneeslijk ziek was en niet oud zou worden. De grond zakte onder onze voeten vandaan. Vreselijk vond hij de gedachte om mij en onze vierjarige dochter Dewi te moeten achterlaten. Dit kon niet waar zijn. Twee maanden hebben we samen mogen vechten tegen deze ziekte. Helaas heeft Raymond dit onmogelijke gevecht niet kunnen winnen en overleed op 23 juni 2012 op 37 jarige leeftijd.


Je hebt als bamboe zo diep gebogen,

je hebt gevochten om niet te breken

Bewonderenswaardig was jouw levenskracht

onbegrijpelijk, jouw ziekte kreeg de overmacht


Toen Raymond wist dat hij ongeneeslijk ziek was, had hij een grote wens. Hij wilde één keer de Alpe D’Huez opfietsen. Ondanks dat hij het fysiek eigenlijk niet trok, heeft hij alle mentale krachten die hij had verzameld, om thuis te trainen op de hometrainer. Helaas gooiden verplichtingen in het ziekenhuis roet in het eten en is deze wens niet gerealiseerd.

Raymond kan het niet meer……ik ga nu voor hem de Alpe D’Huez beklimmen op zijn onlangs aangeschafte nieuwe fiets. Zijn leven kan ik er niet meer mee redden, maar hopelijk wel die van velen anderen. Al is het maar één mensenleven….daar doen we het toch allemaal voor?

Met veel dank voor Fitland Oss en Philips Healthcare, die mij persoonlijk begeleiden met het trainen voor deze beklimming. Deze begeleiding heb ik hard nodig aangezien ik niet meer heb gesport sinds we te horen hebben gekregen dat Raymond ziek was.

Ik ga de strijd aan. De strijd tegen kanker, een ziekte die levens verwoest. Dat moet stoppen! Hopelijk heeft u ook iets over om de strijd tegen kanker aan te gaan.

Strijdlustige groet van Marloes