Mark van der Stroom

 
je hoort het steeds vaker... mensen die lijden aan, hebben geleden aan, of mensen die iemand verloren zijn aan kanker. Ik heb het te vaak gehoord, en de kans dat mensen er niet mee te maken krijgen, van dichtbij of wat verder weg lijkt met de dag kleiner te worden.

Ruim 7 Jaar geleden heeft mijn vader te horen gekregen dat hij prostaatkanker had, en niet meer te genezen was. Door onderzoek hebben ze hem nog 2 mooie jaren extra kunnen geven en heeft hij zijn kleinzoon nog mee kunnen maken, maar uiteindelijk heeft hij de strijd toch verloren. Ik heb hem in die tijd zien veranderen van een vitale man, naar een uitgemergeld persoon die de energie niet eens meer had om zichzelf om te draaien in zijn bed.

Op 24 april jongsleden heb ik een hele goede vriend verloren aan deze verschrikkelijke ziekte. Hij was slechts 37, en hij zal zijn dochtertje van 4 niet meer kunnen zien opgroeien.

Slechts twee maanden daarvoor hoorde hij dat hij aan kanker leed. Secundaire leverkanker zeiden ze, met een levensverwachting van 3 tot 12 maanden. Hij heeft nooit de kans gekregen om te knokken, en de drie maanden heeft hij niet eens gehaald. Hij was een fanatieke fietser en ik kan me de uitspraak van hem nog heel goed herinneren.... "Volgend jaar sta ik op die berg (Alpe d'HuZes) en ik zal die doktoren eens wat laten zien." Helaas krijgt hij die kans niet.

Om ervoor te zorgen dat hij toch bovenop die berg komt te staan volgend jaar, ga ik dat doen. Ik ga die berg beklimmen voor hem, en voor vele anderen. Ook al wil ik ervoor gaan, ik snap zelf ook wel dat je dat niet zomaar even doet. Het zal een flinke uitdaging worden. Zeker aangezien ik nou niet echt zo sportief ben aangelegd. Maar als het geen uitdaging zou zijn, dan zou het ook geen eerbetoon zijn. Hier heb ik ook hulp van anderen bij nodig, onder andere van mensen die me willen sponsoren.

Dit is dus ook mijn verzoek aan jullie. Kan ik jullie overtuigen mij te steunen in mijn actie?